#şiir

Ferhat’ı dağlara salan sen misin?
Mecnun’u divane eden can mısın?
Tahir’in Zühre si gökte Ay mısın?
Kerem’i yandıran ateş gibisin.
Ferhat’ın olaydım ben sizin dağda
Gözlesem yolunu bahçede bağda
Ömür son virajda artık güz cağda
Dertlerime deva ilaç gibisin

Sana yazam diye çözüldü dilim
Göstersen cemalin titriyor elim
Ne büyük lütuf ki kesişmiş yolum
Ömür ağcımda gonca gibisin

Ömür güze vurdu azaldı vade
Kalıcı değilim yalan dünyada
Son ödülüm oldun gönül dünyamda
Son sığınak, çölde vaha gibisin

Şiire ilhamsın bedenim de can
Yaşama sevincim, damarımda kan
Ben yandım harına bu sırra inan
Aşığın dermanı canan gibisin

Nice ömürleri yakmışsın nara
Dert değil beni de çeksinler dara
Gül güzel cemalin benziyor nura
Kılavuz Zühre-i Rahşan gibisin